క్షమించడం అంటే ఓడిపోవడం కాదు, బ‌ల‌హీన‌త అస‌లే కాదు.. మ‌రెంటో తెలుసా.?
Motivational Story: మన జీవితంలో మనల్ని బాధపెట్టిన వ్యక్తులు తప్పకుండా ఉంటారు. అలాంటి సందర్భాల్లో కోపం, బాధ, పగ మనసులో పేరుకుపోతాయి. అయితే వారిని క్షమించడం అంటే ఓడిన‌ట్లు కాదని చాటి చెప్పే ఒక మంచి కథ ఇప్పుడు తెలుసుకుందాం.
ఒక చిన్న గ్రామంలో మొదలైన కథ
ఒక చిన్న గ్రామంలో రామయ్య అనే వ్యక్తి ఉండేవాడు. అతనికి సొంతంగా కొద్దిపాటి పొలం ఉండేది. ఆ పొలమే అతని జీవనాధారం. ప్రతిరోజూ పొలానికి వెళ్లి కష్టపడేవాడు. రామయ్యకు పక్క పొలంలో శేఖర్ అనే యువకుడు ఉండేవాడు. ఒకసారి పొలాల మధ్య ఉన్న నీటి కాలువ విషయంలో ఇద్దరి మధ్య గొడవ జరిగింది. కోపంలో శేఖర్ రామయ్యను అందరి ముందు అవమానించాడు. రామయ్యకు ఆ మాటలు చాలా బాధ కలిగించాయి. ఆ రోజు నుంచి శేఖర్‌తో మాట్లాడటం పూర్తిగా మానేశాడు. రోజులు గడిచాయి. గొడవ జరిగిన విషయం చిన్నదే అయినా.. రామయ్య మనసులో మాత్రం అది పెద్ద గాయంగా మారింది. ప్రతిరోజూ పొలానికి వెళ్లినప్పుడు శేఖర్ కనిపిస్తే అతనిపై కోపం వచ్చేది. తనను బాధపెట్టిన వ్యక్తి గురించి ఆలోచిస్తూ తన ప్రశాంతతను తానే కోల్పోతున్నాడు.
ఒకరోజు జరిగిన ఊహించని సంఘటన
ఒక వర్షాకాల రాత్రి గ్రామంలో భారీ వర్షం కురిసింది. వాగు పొంగి పొలాల వైపు నీరు రావడం మొదలైంది. శేఖర్ పొలం మొత్తం నీటిలో మునిగిపోయే పరిస్థితి వచ్చింది. అది చూసిన రామయ్య ఇంట్లో కూర్చుని ఉండిపోయాడు. “అతను నన్ను అవమానించాడు. ఇప్పుడు అతని సమస్య అతనే చూసుకోవాలి” అని అనుకున్నాడు. కానీ కొద్దిసేపటికే అతని మనసులో మరో ఆలోచన వచ్చింది. “అతను నాకు అన్యాయం చేశాడు. కానీ అతని కుటుంబం ఏ తప్పు చేసింది?” అంతే.. రామయ్య వెంటనే బయటకు వచ్చాడు. గ్రామంలోని మరికొందరితో కలిసి శేఖర్ పొలానికి వెళ్లి నీరు వెళ్లేందుకు కాలువను తెరిచాడు. గంటల తరబడి శ్రమించి అతని పొలాన్ని కాపాడాడు. శేఖర్ అది చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు.
ఒక్క మాటతో మారిపోయిన రెండు జీవితాలు
మరుసటి రోజు ఉదయం శేఖర్ రామయ్య ఇంటికి వెళ్లాడు. కళ్లలో నీళ్లతో నిలబడి.. “రామ‌య్యా.. నేను మిమ్మల్ని అవమానించిన విషయం ఇప్పటికీ గుర్తుంది. మీరు నాపై కోపంగా ఉంటారని అనుకున్నాను. కానీ నిన్న నా పొలాన్ని కాపాడారు. నన్ను క్షమించండి” అని చెప్పాడు. రామయ్య కొద్దిసేపు మౌనంగా ఉన్నాడు. తర్వాత చిరునవ్వుతో ఇలా అన్నాడు.. “నువ్వు చేసిన తప్పును నేను మర్చిపోలేదు. కానీ ఆ తప్పును ప్రతిరోజూ గుర్తు చేసుకుంటూ నా మనసును నేను ఎందుకు బాధపెట్టుకోవాలి? నిన్ను క్షమించడం నీ కోసం కాదు.. నా మనశ్శాంతి కోసం.” ఆ మాటలు శేఖర్ మనసును కదిలించాయి. ఆ రోజు నుంచి ఇద్దరి మధ్య ఉన్న పాత గొడవ ముగిసిపోయింది. కానీ అంతకంటే ముఖ్యంగా.. రామయ్య తన మనసులో ఎన్నాళ్లుగా మోస్తున్న భారాన్ని దించుకున్నాడు.క్షమించడం అంటే జరిగినదాన్ని మర్చిపోవడం కాదు
ఈ కథ మనకు చెప్పే గొప్ప విషయం ఇదే.
క్షమించడం అంటే అవతలి వ్యక్తి చేసిన తప్పు సరైనదని అంగీకరించడం కాదు. క్షమించడం అంటే జరిగిన బాధను నిరాకరించడం కూడా కాదు. ఎవరైనా మనకు అన్యాయం చేసినప్పుడు దాని గురించి బాధపడటం సహజం. కానీ ఆ బాధను జీవితాంతం మోస్తూ ఉండాల్సిన అవసరం లేదు. క్షమించడం అంటే.. పగను వదిలేయడం, ప్రతీకారం గురించి ఆలోచించడం ఆపడం, గతం మన వర్తమానాన్ని నియంత్రించకుండా చూసుకోవడం, మనశ్శాంతికి ప్రాధాన్యం ఇవ్వడం, అవసరమైతే దూరం పాటిస్తూనే మనసులోని కోపాన్ని విడిచిపెట్టడం.
చివరికి.. క్షమించేది వాళ్లను కాదు, మనల్ని మనమే
మనల్ని బాధపెట్టిన వ్యక్తిని మనం మర్చిపోలేకపోవచ్చు. జరిగిన సంఘటన కూడా జీవితాంతం గుర్తుండొచ్చు. కానీ ఒక దశలో మనం మనల్ని మనమే ప్రశ్నించుకోవాలి. “ఈ వ్యక్తి చేసిన తప్పుకు నేను ఇంకెంతకాలం నా ప్రశాంతతను త్యాగం చేయాలి?” అక్కడే క్షమించడం మొదలవుతుంది. ఎవరినైనా క్షమించడం అంటే వాళ్లకు మరో అవకాశం ఇవ్వడం మాత్రమే కాదు. మనకు మనమే మరో ప్రశాంతమైన జీవితాన్ని ఇచ్చుకోవడం. పగ మనసును గతంలోనే ఉంచుతుంది. క్షమించడం మనల్ని భవిష్యత్తు వైపు నడిపిస్తుంది. అందుకే జీవితంలో ఎప్పుడైనా ఎవరైనా మనల్ని బాధపెడితే ఒక్క విషయం గుర్తుంచుకోవాలి. మనల్ని బాధపెట్టిన వ్యక్తి మన జీవితంలో ఒక అధ్యాయం కావచ్చు. కానీ ఆ వ్యక్తి కారణంగా మన జీవితమంతా బాధగా మారాల్సిన అవసరం లేదు. ఆ అధ్యాయాన్ని మూసి.. కొత్త పేజీ తెరవడం కూడా మన చేతుల్లోనే ఉంటుందని గుర్తించాలి.
