'కథ కంచికి మనం ఇంటికి' అని ఎందుకు అంటారో తెలుసా.? దీని వెనుక ఇంత అర్థం ఉందా?
Saying: తెలుగు భాషలో వినిపించే సామెతలు, నానుడులు కేవలం మాటల సమాహారం కావు. తరతరాల అనుభవం, జీవన విధానం, సంస్కృతి, ఆధ్యాత్మిక ఆలోచనలు వాటిలో దాగి ఉంటాయి. అలాంటి వాటిలో ‘కథ కంచికి.. మనం ఇంటికి’ ఒకటి. దీని అర్థం ఏంటో ఎప్పుడైనా ఆలోచించారా?
ఇంతకీ కంచి ఎక్కడుంది.?
ఇక్కడ ‘కంచి’ అనేది తమిళనాడులోని కాంచీపురం నగరాన్ని సూచిస్తుందనే అభిప్రాయం విస్తృతంగా ఉంది. ప్రాచీన కాలం నుంచి కాంచీపురం దక్షిణ భారతదేశంలోని ప్రముఖ ఆధ్యాత్మిక, విద్యా కేంద్రాల్లో ఒకటిగా గుర్తింపు పొందింది. కాంచీపురంలో ప్రసిద్ధ ఆలయాలు ఎన్నో ఉన్నాయి. వాటిలో ఏకాంబరేశ్వర ఆలయం, కామాక్షి అమ్మవారి ఆలయం, వరదరాజ పెరుమాళ్ ఆలయం ముఖ్యమైనవి. శైవ, శాక్త, వైష్ణవ సంప్రదాయాలకు చెందిన ప్రముఖ క్షేత్రాలు ఒకే ప్రాంతంలో ఉండటం కాంచీ ప్రత్యేకతగా చెప్పుకోవచ్చు. కాంచీపురాన్ని సంప్రదాయంగా ‘మోక్షపురి’గా కూడా పేర్కొంటారు. భారతదేశంలోని ముఖ్యమైన ఆధ్యాత్మిక క్షేత్రాల్లో కాంచీకి ప్రత్యేక స్థానం ఉండటంతో ‘కంచి’ అనే పదానికి ఈ నానుడిలో సాధారణ భౌగోళిక అర్థం కంటే ఆధ్యాత్మిక భావం కూడా జత అయింది.
కథలు కంచికి ఎలా చేరాయి?
పూర్వకాలంలో పుస్తకాలు, టీవీలు, మొబైల్ ఫోన్లు వంటి వినోద సాధనాలు అందుబాటులో ఉండేవి కావు. గ్రామాల్లో కథలు చెప్పడం ఒక ముఖ్యమైన సాంస్కృతిక సంప్రదాయంగా ఉండేది. హరిదాసులు, పురాణ ప్రవచనకారులు, జానపద కథకులు ఒక ప్రాంతం నుంచి మరో ప్రాంతానికి వెళ్లి రామాయణం, మహాభారతం, పురాణ గాథలు, దేవతల కథలు, నీతి కథలు చెప్పేవారు. ఈ కథల్లో వినోదంతో పాటు ధర్మం, నీతి, భక్తి, మానవ విలువలు వంటి అంశాలను ప్రజలకు వివరించేవారు. ఒక కథలో జరిగిన సంఘటన ద్వారా మంచి-చెడు, ధర్మ-అధర్మాల మధ్య తేడాను అర్థమయ్యేలా చెప్పేవారు.
కథలు చెప్పే సంప్రదాయం క్రమంగా ప్రజల జీవన విధానంలో భాగమైంది. కథలకు దైవ సంబంధమైన నేపథ్యం ఉండటంతో అవి చివరకు భగవంతుడి వైపు తీసుకెళ్లే మార్గాలుగా భావించేవారు. ఈ నేపథ్యంలో కథ కంచికి చేరుతుంది అనే భావన ఏర్పడిందని ఒక సాంస్కృతిక వివరణ చెబుతుంది.
‘కథ కంచికి.. మనం ఇంటికి’ అని ఎందుకు అంటారు?
ఒక కథ చెప్పడానికి ప్రారంభం, మధ్య, ముగింపు ఉంటాయి. కథ ఎంత దూరం వెళ్లినా చివరకు ఒక ముగింపునకు చేరుతుంది. పూర్వకాల కథల్లో దైవం, ధర్మం, మోక్షం వంటి అంశాలు తరచూ కనిపించేవి. కాంచీపురం మోక్షక్షేత్రంగా ప్రసిద్ధి చెందడంతో కథ చివరికి కంచికి చేరుతుంది అనే రూపకం ఏర్పడిందని భావిస్తారు. కథ చెప్పే వ్యక్తి తన కథను ముగించి, శ్రోతలు తమ ఇళ్లకు వెళ్లే సందర్భంలో ‘కథ కంచికి.. మనం ఇంటికి’ అనే మాటను ఉపయోగించేవారు. అంటే సులభమైన అర్థంలో ‘కథ ముగిసింది.. ఇక మనం ఇంటికి వెళ్దాం’ అని చెప్పడమే. కాలక్రమంలో ఈ మాట సరదా ముగింపు వాక్యంగా కూడా మారిపోయింది. నేటికీ పెద్దలు కథలు చెప్పినప్పుడు లేదా ఏదైనా విషయాన్ని సుదీర్ఘంగా వివరించిన తర్వాత ఈ నానుడిని ఉపయోగిస్తుంటారు.
కాంచీపురానికి ఉన్న ఆధ్యాత్మిక ప్రాధాన్యం ఏంటి?
కాంచీపురం కేవలం దేవాలయాల నగరం మాత్రమే కాదు. భారతీయ ఆధ్యాత్మిక, తాత్విక సంప్రదాయాల్లో దీనికి ఎంతో ప్రాముఖ్యత ఉంది. శైవం, వైష్ణవం, శాక్తం వంటి పలు సంప్రదాయాలకు చెందిన పుణ్యక్షేత్రాలు ఇక్కడ ఉన్నాయి. కామాక్షి అమ్మవారి ఆలయం శక్తి ఆరాధనకు ముఖ్యమైన క్షేత్రంగా ప్రసిద్ధి చెందింది. ఏకాంబరేశ్వర ఆలయం పంచభూత క్షేత్రాల్లో భూమి తత్వానికి ప్రతీకగా భావిస్తారు. వరదరాజ పెరుమాళ్ ఆలయం వైష్ణవ సంప్రదాయంలో అత్యంత ప్రముఖమైన ఆలయాల్లో ఒకటి. అంతేకాదు, కాంచీపురం ప్రాచీన విద్యా సంప్రదాయాలకు కూడా పేరుగాంచింది. తత్వశాస్త్రం, వేదాధ్యయనం, మతపరమైన చర్చలకు ఈ ప్రాంతం శతాబ్దాలుగా కేంద్రంగా నిలిచిందని చరిత్ర చెబుతోంది. అందుకే ‘కంచి’ అనే పేరు కేవలం ఒక నగరాన్ని కాకుండా జ్ఞానం, భక్తి, ఆధ్యాత్మికత వంటి భావాలను కూడా గుర్తు చేస్తుంది.
ఈ నానుడిలో దాగిన అసలు సందేశం ఇదే..
‘కథ కంచికి.. మనం ఇంటికి’ అనే మాటను సాధారణంగా ఉపయోగిస్తున్నా.. దాని వెనుక ఉన్న సాంస్కృతిక భావన ఆసక్తికరంగా ఉంటుంది. మన జీవితంలో ఎన్నో సంఘటనలు జరుగుతాయి. విజయాలు, అపజయాలు, సుఖాలు, కష్టాలు వస్తూ పోతుంటాయి. కానీ మనిషి చివరకు తన ఆధ్యాత్మిక మూలాలను గుర్తు చేసుకోవాలనే భావన భారతీయ తత్వంలో కనిపిస్తుంది. అందుకే ఈ నానుడిని ‘ప్రయాణం ఎక్కడ మొదలైనా చివరికి ఒక గమ్యాన్ని చేరుతుంది’ అనే రూపకంగానూ చూడవచ్చు. భౌతిక జీవితంలోని విజయాలు శాశ్వతం కావు. మనిషి సంపాదించిన పేరు, డబ్బు, హోదా అన్నీ కాలంతో మారిపోవచ్చు. కానీ మనిషి ఆలోచనలు, విలువలు, ఆధ్యాత్మిక చింతన అతని జీవితానికి మరో అర్థాన్ని ఇస్తాయి.
అయితే ‘కథ కంచికి’ అనే నానుడికి ఇదే కచ్చితమైన చారిత్రక మూలం అని చెప్పడానికి స్పష్టమైన ఏకైక ఆధారం లేదు. కాంచీపురంతో ఉన్న ఆధ్యాత్మిక అనుబంధం ఆధారంగా ఏర్పడిన ప్రజల నమ్మకం, భాషా సంప్రదాయంగా దీన్ని చూడటం సముచితం. అందుకే ఈ చిన్న నానుడి ఇప్పటికీ మన భాషలో నిలిచిపోయింది. ఒక కథ ముగింపును సూచించే సరదా మాటగానే కాకుండా, మన సంస్కృతిలో కథ, దైవం, జీవితం, గమ్యం మధ్య ఉన్న సంబంధాన్ని గుర్తుచేసే జానపద వ్యక్తీకరణగా ఇది ప్రత్యేకతను సంపాదించింది.
