Motivational Story: అత్యాశ ఎప్పటికైనా అనర్థమే.. కప్ప, హంస కథ చదివితే మీకే తెలుస్తుంది
Motivational Story: మనిషికి ఆశ ఉండటం సహజం. జీవితంలో ఎదగాలన్నా, సంపాదించాలన్నా ఆశ ఉండాలి. కానీ ఆ ఆశ అత్యాశగా మారితే మాత్రం అనర్థాలు తప్పవు. ఈ విషయాన్ని చక్కగా వివరించే ఓ ఆసక్తికరమైన కథ తెలుసుకుందాం.
కప్ప, హంస మధ్య చిగురించిన స్నేహం
ఓ అందమైన అడవి పక్కన పెద్ద కొలను ఉండేది. అందులో ఓ కప్ప నివసించేది. ప్రతిరోజూ తామరాకులపై ఆడుకుంటూ, నీటిలో ఈదుతూ సంతోషంగా గడిపేది. ఓరోజు ఆ కొలను దగ్గరకు ఆహారం కోసం ఓ హంస వచ్చింది. అలా వాటి మధ్య పరిచయం ఏర్పడింది. రోజూ కలుసుకుంటూ కబుర్లు చెప్పుకునే అవి కొద్దిరోజుల్లోనే ప్రాణమిత్రులయ్యాయి. కప్ప నీటిలో ఉంటే హంస ఒడ్డున నిలబడి మాట్లాడేది. ఒకదానికి మరొకటి తోడుగా ఉంటూ ఆనందంగా జీవించేవి.
హంసను వలలో వేసిన వేటగాడు
ఓరోజు కప్ప తామరాకుపై కూర్చుని ఉండగా, హంస ఒడ్డున నిలబడి దానితో మాట్లాడుతోంది. ఇంతలో పొదల చాటున ఉన్న ఓ వేటగాడు హంసను చూసి వల విసిరాడు. అనుకోకుండా వలకు చిక్కిన హంస బయటపడేందుకు ఎంత ప్రయత్నించినా సాధ్యం కాలేదు. స్నేహితురాలి పరిస్థితి చూసి కప్ప ఆందోళన చెందింది. వెంటనే వేటగాడిని వేడుకుంటూ.. ‘‘అయ్యా! దయచేసి నా స్నేహితురాలిని విడిచిపెట్టండి. మీకు ఏం కావాలో చెప్పండి. నా వల్ల అయ్యే సహాయం చేస్తాను’’ అంది. అందుకు వేటగాడు.. ‘‘ఈ హంసను అమ్మితే నాకు మంచి డబ్బు వస్తుంది. దాన్ని వదిలిపెట్టడం నా వల్ల కాదు’’ అని చెప్పాడు.
స్నేహితురాలి కోసం ముత్యాన్ని ఇచ్చిన కప్ప
వేటగాడికి డబ్బు కావాలని తెలుసుకున్న కప్ప వెంటనే కొలనులోకి దూకింది. కాసేపటి తర్వాత నోటిలో ఓ విలువైన ముత్యాన్ని పట్టుకుని బయటకు వచ్చింది. ‘‘అయ్యా! ఈ ముత్యాన్ని తీసుకోండి. దీని విలువ హంసను అమ్మితే వచ్చే డబ్బు కంటే ఎక్కువే ఉంటుంది. దయచేసి నా స్నేహితురాలిని వదిలేయండి’’ అని కోరింది.ముత్యాన్ని చూసిన వేటగాడు ఆశ్చర్యపోయాడు. అది చాలా విలువైనదని గుర్తించి, వెంటనే హంసను విడిచిపెట్టాడు. ప్రాణాలతో బయటపడిన హంస కప్పకు కృతజ్ఞతలు చెప్పింది. రెండూ సంతోషంగా అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయాయి.
అత్యాశకు గురైన వేటగాడు
ఇంటికి వెళ్లిన వేటగాడు జరిగిన విషయాన్ని భార్యకు చెప్పాడు. ముత్యాన్ని చూసిన ఆమె.. ‘‘ఒక్క ముత్యమే ఇంత విలువైనదైతే, ఆ కప్ప దగ్గర ఇంకా ఎన్ని ముత్యాలు ఉండి ఉంటాయో! వెళ్లి అవన్నీ తీసుకురా’’ అని సలహా ఇచ్చింది. భార్య మాటలతో వేటగాడికి అత్యాశ పెరిగింది. వెంటనే కొలను దగ్గరకు వెళ్లి కప్పను బెదిరించాడు.
‘‘నీ దగ్గరున్న ముత్యాలన్నీ నాకు ఇచ్చేయ్. లేదంటే నిన్న విడిచిపెట్టిన హంసను మళ్లీ పట్టుకెళ్తాను’’ అన్నాడు.
దాంతో కప్ప ఓ ఉపాయం ఆలోచించింది. ‘‘సరే ఇస్తాను. అయితే నిన్న నేను ఇచ్చిన ముత్యాన్ని ఒక్కసారి నా చేతిలో పెట్టండి. దాన్ని చూసి అలాంటివే తీసుకొస్తాను’’ అని అడిగింది. మరిన్ని ముత్యాలు వస్తాయన్న ఆశతో వేటగాడు తన దగ్గరున్న ముత్యాన్ని కప్పకు ఇచ్చాడు.
అత్యాశతో చేతిలో ఉన్నదీ పోగొట్టుకున్నాడు
ముత్యం అందుకున్న వెంటనే కప్ప దాన్ని నోటితో పట్టుకుని కొలనులోకి దూకి దాక్కుంది. ఎంతసేపు ఎదురుచూసినా బయటకు రాలేదు. కొద్దిసేపటి తర్వాత నీటిపైకి వచ్చి వేటగాడితో ఇలా అంది. ‘‘నీ అత్యాశ వల్ల చేతిలో ఉన్న ముత్యాన్ని కూడా పోగొట్టుకున్నావు. నా స్నేహితురాలు ఎప్పుడో ఇక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయింది. ఇక మేం నీకు దొరకం. ఉన్నదానితో సంతృప్తి చెంది ఉంటే నీకు ఈ పరిస్థితి వచ్చేది కాదు’’ అని చెప్పింది. ఆ మాటలు విన్న వేటగాడు తన తప్పు తెలుసుకుని బాధపడ్డాడు. మొదట వచ్చిన లాభంతో సంతృప్తి చెంది ఉంటే కనీసం ముత్యమైనా తన దగ్గర ఉండేదని పశ్చాత్తాపపడ్డాడు.
ఈ కథలోని నీతి:
ఆశ ఉండటం తప్పు కాదు. కానీ అత్యాశ మనిషి విచక్షణను దెబ్బతీస్తుంది. ఉన్నదాంతో సంతృప్తి చెందకుండా, ఎదుటివారి దగ్గర ఉన్నదంతా తనకే కావాలని కోరుకునేవారు చివరికి తమ దగ్గర ఉన్నదాన్ని కూడా కోల్పోతారు. కాబట్టి జీవితంలో ఆశకు హద్దులు ఉండాలి. ఎందుకంటే అత్యాశ ఎప్పటికైనా అనర్థానికే దారితీస్తుంది. సంతృప్తే మనిషికి నిజమైన సంపద.
