పచ్చికబయళ్ళలో 
కుందేటి గంతులిచ్చే సంతోషాన్ని 
మందిరాలపైనో
బంగళాల పైనో 
రెక్కలల్లాడిస్తూ ఎగిరే కపోతాలు 
 ఇచ్చే సందేశాన్ని
శత్రువంటూ ఎక్కు పెట్టిన
ఏ మారణాయుధాలూ ఇవ్వవు

ప్రపంచమంతా 
శాంతి మంత్రం జపించే ఈ  తరుణాన
తోటి రాష్ట్రమే పచ్చి గాయాలతో 
రక్తమోడుతోందిప్పుడు

పేరుకే భూతల స్వర్గమనే కీర్తి
నిత్యం అగ్ని గుండంలా భయోత్పాతమే అక్కడ
హిమ గిరుల మాటున అశాంతి తాండవిస్తోంది
పచ్చటి మైదానాలు కుంకుమ పువ్వులై రగిలిపోతున్నాయి

ఆరు బయట తూనీగలై 
విహరించే పసిపాపలు 
ఏ మందిరంలోనో 
అత్యాచారాంతమై పోతారు
అలజడులకే అలవాటైన జిందగీలు
ప్రశాంతత రుచి ఎరుగరు

చీకటి నిండిన గుండెలు
వేకువనిచ్చే సూరీడుకై కాచుక్కూర్చున్నాయ్
ఆధిపత్యమే ఆకలిని జయించింది
ప్రపంచ శాంతి ఇప్పుడు నీటి మీది రాత అయింది

ఓ ప్రపంచమా...
ఓ సారిటు చూడు
శాంతి గంటలు మాకు కావాలి
కులం మతం అని వినిపించిన 
ప్రతిసారీ మోగిస్తాం
నిరాయుధీకరణకై 
నిత్యం మోగిస్తాం

- నస్రీన్ ఖాన్

కవితలు, కథలు, సాహితీ విమర్శనా వ్యాసాలు, పుస్తక సమీక్షలు పంపించాల్సిందిగా కోరుతున్నాం. వాటిని వీలు వెంబడి ఇక్కడ ప్రచురిస్తాం. సాహితీవేత్తలు ఈ విభాగాన్ని వాడుకోవడానికి వీలు కల్పిస్తూ తమ రచనలను ఈమెయిల్ ద్వారా పంపించాలని కోరుతున్నాం. మీ ఫోటో పంపించడం మరిచిపోకండి. email: pratapreddy@asianetnews.in

మరిన్ని కవితలు

తెలుగు కవిత: పార్టి జెండాలు - కండువాలు

దాసరి మోహన్ తెలుగు కవిత: అలసి పోతున్నాను...