Moral Story: కర్మ ఈజ్ బూమరాంగ్.. పక్కవారిపై నింద వేసి సంతోషపడుతున్నారా? మీ కళ్లు తెరిపించే కథ ఇది

Moral Story: మనం చేసే పనులు, మాట్లాడే మాటలే మన భవిష్యత్తును, కర్మను నిర్ణయిస్తాయి. నిజం తెలీకుండా పక్క వారిపై చిన్న నింద వేసినా దానికి శిక్ష అనుభవించాల్సి ఉంటుంది.

కర్మ ఈజ్ బూమరాంగ్..

చాలామంది "నేను ఎవరికీ ఏ హానీ చేయలేదు కదా!" అని అనుకుంటారు. కానీ, ఒకరిపై నిజం తెలియకుండా మోపే నిందలు, వ్యాప్తి చేసే అబద్ధాలు కూడా అంతే తీవ్రమైన పాపానికి దారితీస్తాయని మీకు తెలుసా? ఊహాగానాలతో ఎదుటివారిపై బురద జల్లితే... ఆ కర్మ తిరిగి మనల్నే వెంటాడుతుందని చాటిచెప్పే ఒక అద్భుతమైన కథ ఇది.

విందు భోజనం – అనుకోని విషాదం

అనగనగా ఒక రాజ్యంలో ఎంతో దయాగుణం కలిగిన ఒక రాజు ఉండేవాడు. ప్రజలను తన సొంత బిడ్డల్లా చూసుకుంటూ, వారికి నిరంతరం అన్నదానాలు చేసేవాడు. ఒకరోజు తన కుమారుడి పుట్టినరోజు సందర్భంగా రాజ్యం మొత్తానికి వైభవంగా విందు భోజనం ఏర్పాటు చేశాడు.

అయితే, అదే సమయంలో ఆకాశంలో ఒక రాబంధు ఒక పామును నోట పట్టుకుని ఎగురుతోంది. ఆ రాబంధు పిడికిలి నుంచి తప్పించుకోవడానికి పాము తన ఆత్మరక్షణ కోసం ఆకాశంలోనే తీవ్రంగా విషాన్ని చిమ్మింది. దురదృష్టవశాత్తు, ఆ పాము విషపు చుక్కలు కింద రాజుగారి విందు కోసం సిద్ధం చేసిన వంటకాల పాత్రలో పడిపోయాయి.

ఈ విషయం రాజుకి కానీ, వంటల వారికి కానీ తెలియదు. విందు ప్రారంభమయ్యాక, మొదటి పంక్తిలో భోజనం చేసిన కొందరు ప్రజలు ఆ విషాహారం తిని అక్కడికక్కడే ప్రాణాలు కోల్పోయారు.

ఈ సంఘటనతో రాజ్యంలో అలజడి రేగింది. అక్కడే ఉన్న ఒక మహిళ, అసలు నిజానిజాలు ఏంటో తెలుసుకోకుండా... "ప్రజలను చంపడానికే రాజు కావాలని భోజనంలో విషం కలిపి చంపేశాడు!" అని ఊరంతా దండోరా వేసి, రాజుపై అపనిందలు ప్రచారం చేసింది. ప్రజలకు మంచి చేయాలనుకున్న తన ఉద్దేశానికి ఇలాంటి నింద పడటంతో రాజు తీవ్ర మనస్తాపానికి గురయ్యాడు. ఆ బాధతోనే మంచం పట్టి కొద్దిరోజుల్లోనే కన్నుమూశాడు. కాలక్రమేణా, ఆ అబద్ధ ప్రచారం చేసిన మహిళ కూడా మరణించింది.

యమలోకంలో న్యాయ విచారణ:

అమాయకులైన ప్రజల చావుకు కారకులు ఎవరు? ఎవరి ఖాతాలో ఈ పాపాన్ని రాయాలి? అనే అంశంపై యమలోకంలో యమధర్మరాజు, చిత్రగుప్తుడి మధ్య పెద్ద చర్చ మొదలైంది.

చిత్రగుప్తుడు: "ప్రభూ! ప్రాణాలు తీసిన ఆ పాము ఖాతాలో ఈ పాపాన్ని రాయమంటారా?"

యమధర్మరాజు: "కాదు! పాము తన ప్రాణాలను కాపాడుకోవడానికి ఆత్మరక్షణలో భాగంగా విషం చిమ్మింది. కాబట్టి దానిది తప్పు కాదు."

చిత్రగుప్తుడు: "అయితే పామును పట్టుకొచ్చిన ఆ రాబంధుది తప్పా?"

యమధర్మరాజు: "కాదు! రాబంధు తన ఆకలి తీర్చుకోవడానికి ఆహారాన్ని వెతుక్కుంది. అది ప్రకృతి సిద్ధమైన నియమం. కాబట్టి దానిదీ తప్పు కాదు."

చిత్రగుప్తుడు: "మరి భోజనం పెట్టిన రాజుగారిది తప్పా?"

యమధర్మరాజు: "అస్సలు కాదు! రాజు ఎంతో మంచి మనసుతో ప్రజల కడుపు నింపాలని విందు పెట్టాడు. ఆహారంలో విషం కలిసిందనే నిజం ఆయనకు తెలియదు."

అప్పుడు చిత్రగుప్తుడు ఆశ్చర్యపోతూ... "మరి ఇన్ని అమాయక ప్రాణాల చావుకు, రాజు మరణానికి ఎవరు బాధ్యులు?" అని అడిగాడు.

దానికి యమధర్మరాజు చిరునవ్వుతో... "నిజం ఏంటో తెలుసుకోకుండా, కేవలం ఊహించుకుని రాజుపై నిందలు వేసి సమాజంలో విషాన్ని చిమ్మిన ఆ మహిళే ఈ పాపానికి పూర్తి బాధ్యురాలు. ఆ అమాయకుల చావుల వల్ల వచ్చిన కర్మనంతటినీ ఆ మహిళ ఖాతాలోనే రాయండి!" అని తీర్పు ఇచ్చాడు.

ఈ కథ మనకు నేర్పే జీవన సత్యం

నోటి మాటపై అదుపు ఉండాలి: మనం చూసింది, విన్నది నిజమో కాదో పూర్తి ఆధారాలు లేకుండా ఎదుటివారిపై నిందలు వేయడం చాలా పెద్ద తప్పు. మన ఒక మాట ఒకరి జీవితాన్ని, ప్రతిష్టను నాశనం చేయవచ్చు.

కర్మ ఈజ్ బూమరాంగ్ : మనం సమాజంలోకి ఏది పంపితే... అది తిరిగి మనకే వస్తుంది. ప్రేమను ఇస్తే ప్రేమ, నిందలు వేస్తే ఆ పాపపు ఫలం కర్మ రూపంలో మనల్నే నాశనం చేస్తుంది.

నోరు మంచిదైతే ఊరు మంచిదవుతుంది: "నేను ఎవరికీ హాని చేయలేదు, నేను మంచివాడినే" అనుకుంటే సరిపోదు. పక్కవారి గురించి చెడుగా మాట్లాడటం, అబద్ధపు ప్రచారాలు చేయడం కూడా కర్మను మూటగట్టుకోవడమే.

ఎవరి గురించైనా మాట్లాడే ముందు ఒక్క క్షణం ఆలోచించండి... మీరు వేసే నింద నిజమైనదేనా? లేక మీ ఊహాజనితమైనదా? నిజం తెలియని మాటలు మీ జీవితానికే ప్రమాదకరంగా మారవచ్చు!