హిందూ ధర్మశాస్త్రాల ప్రకారం, గోవు శరీరంలో ముక్కోటి దేవతలు కొలువై ఉంటారు. అందులోనూ గోవు తోకభాగంలో లక్ష్మీదేవి - యమధర్మరాజు నివాసం ఉంటారని అంటుంటారు. అందుకే చాలా మంది పూజల సమయంలో ఆవు తోకను తాకి నమస్కరిస్తారు. మన సంప్రదాయంలో గోవును కేవలం ఒక పశువుగా కాకుండా, పోషణకు, సమృద్ధికి, పవిత్రతకు ప్రతీకగా భావిస్తారు.
పురాణ కథనాల్లో కామధేనువు ప్రస్తావన కనిపిస్తుంది. కోరిన వరాలను ప్రసాదించే దివ్య గోవుగా కామధేనువును వర్ణిస్తారు. అందువల్ల గోపూజను శుభప్రదమైన ఆచారంగా అనేక కుటుంబాలు, మఠాలు, ఆలయాలు భావిస్తాయి. గోవు నుంచి లభించే పాలు, పెరుగు, నెయ్యి వంటి పదార్థాలు పూజలు, యజ్ఞయాగాదులు, సంప్రదాయ ఆహార విధానాల్లో ఉపయోగించబడటం కూడా గోవుకు ఉన్న గౌరవానికి ఒక కారణం.
గోవు తోకను పవిత్రంగా భావించడం వెనుక విశ్వాసం..
పురాణ సంప్రదాయాల్లో గోవు తోకకు సంబంధించిన మరో ముఖ్యమైన విశ్వాసం కూడా ఉంది. గరుడ పురాణంలోని ప్రేతకల్పం, వైతరణి నది ప్రస్తావనలో గోదానం గురించి వివరించబడిందని చెపుతారు. మరణానంతరం జీవుడు వైతరణి నదిని దాటడానికి గోవు సహాయపడుతుందనే ధార్మిక విశ్వాసం ఇందులో కనిపిస్తుంది.
కొన్ని సంప్రదాయాల్లో వైతరణి గోవు తోకను పట్టుకుని నదిని దాటుతారనే భావన ఉంది.ఈ నేపథ్యంలో గోవు తోకను పవిత్రంగా భావించడం, దాని ద్వారా శుభం కలుగుతుందని విశ్వసించడం వంటి ఆచారాలు ఏర్పడ్డాయని అర్థం చేసుకోవచ్చు. అయితే, సాధారణంగా గోవు తోకవైపు నిలబడి మొక్కాలని నిర్దేశించే ఒకే విధమైన నియమం అన్ని హిందూ సంప్రదాయాల్లో ఉందని చెప్పడానికి స్పష్టమైన ఆధారాలు లేవు.