పూర్వకాలంలో తూర్పు ఆసియాలోని మంగోలియన్ జాతి ప్రజలు తీవ్రమైన మంచు ప్రదేశాలు, ఎడారి ప్రాంతాలు, బలమైన తుపానులు వీచే వాతావరణంలో నివసించేవారు. ఆ వాతావరణ పరిస్థితుల నుంచి తమ శరీరాన్ని రక్షించుకోవడానికి ఈ శారీరక మార్పులు క్రమంగా వచ్చాయి. ఆ కాలంలో ఇలాంటి చిన్న కళ్ళ నిర్మాణం ఉండటం వల్ల తుపానులు, ఈదురుగాలులు వీచే సమయంలో కళ్ళలోకి మంచు తుంపరలు లేదా ధూళి సులభంగా వెళ్లకుండా రక్షణ లభించేది.
చల్లని మంచు ప్రాంతాలలో సూర్యకాంతి మంచుపై పడి మరింత తీవ్రమైన పరావర్తనం (reflection) చెందుతుంది. ఈ హానికరమైన అల్ట్రావయోలెట్ (UV) కిరణాల నుంచి కళ్ళను కాపాడుకోవడానికి చిన్న కళ్ళు ఎంతగానో సహకరించాయి. తరాల పాటు వాతావరణ పరిస్థితులకు అనుగుణంగా జరిగిన పరిణామ క్రమం కారణంగా, ఈ లక్షణాలు రాబోయే తరాలకు జన్యుపరంగా అలానే కొనసాగాయి.
జీవశాస్త్రం చెప్పే ఇతర కారణాలు
మానవ శరీరంలో జన్యువులు (Genetics) భౌగోళిక పరిస్థితులకు అనుగుణంగా మారుతుంటాయి. చలి ప్రదేశాలలో నివసించే మానవులలో ముక్కు ఎముక కొంత వెడల్పుగా ఉండటం, కళ్ళ చుట్టూ కొవ్వు పొరలు దళసరిగా ఉండటం వంటి రక్షణ ఏర్పాట్లు ప్రకృతిసిద్ధంగానే ఏర్పడతాయి. తూర్పు ఆసియా ప్రజల విషయంలో వారి ముఖ కవచాలు, కనురెప్పల నిర్మాణం ఆ ప్రాంతపు శీతోష్ణస్థితికి తగినట్లుగా రూపాంతరం చెందాయి.