
పాము పేరు వినగానే చాలామందికి ముందుగా గుర్తుకొచ్చేది దాని విషమే. ప్రపంచంలో ఎన్నో రకాల పాములు ఉన్నాయి… ఇందులో విషపూరితమైనవే కాదు విషం లేనివి కూడా ఉంటాయి. అయితే కొన్ని పాములు విషం చాలా ప్రమాదకరంగా ఉంటుంది... కాటువేస్తే క్షణాల్లోనే ప్రాణాలు పోయేలా ఉంటుంది. కొన్నిపాముల విషం నాడీవ్యవస్థపై, మరికొన్నింటి విషం రక్తనాళాలపై, ఇంకొన్నింటి విషం శరీర కణాలు, కండరాలపై పనిచేస్తుంది. ఇలా అన్ని పాముల విషం ఒకేలా ఉండదు… ఒక్కోజాతి విషం ఒక్కోలా ఉంటుంది.
అయితే పాముల్లో విషం ఎక్కడి నుంచి వస్తుంది? అవి ఆహారం ద్వారా గ్రహించే పదార్థాల ద్వారా విషాన్ని తయారుచేసుకుంటుయా? లేక వాటి శరీరంలోనే ప్రత్యేకంగా విషం తయారవుతుందా? అన్న సందేహాలు చాలామందికి ఉంటాయి. అంతేకాదు.. పాము గుడ్డు నుంచి బయటకు వచ్చిన వెంటనే అంటే పిల్లపాముల్లో విషం ఉంటుందా? చిన్న పాము కాటు కూడా పెద్ద పాము కాటుతో సమానంగా ప్రమాదకరమా? అనే సందాహాలుంటాయి. మరి పాముల్లో విషం తయారీ వెనుక ఉన్న సైన్స్ ఏమిటో తెలుసుకుందాం.
విషపూరితమైన పాముల తల భాగంలో, కళ్ల వెనుకవైపు విష గ్రంథులు (Venom Glands) ఉంటాయి. ఇవి సాధారణ జీవుల్లో లాలాజలాన్ని ఉత్పత్తి చేసే గ్రంథులే... పాముల్లో మాత్రం పరిణామం చెంది విషపు గ్రంథులుగా మారాయి. అంటే పాముల్లో విష వ్యవస్థ ఒక్కసారిగా ఏర్పడలేదు... వాటి పూర్వీకుల్లో ఉన్న లాలాజల గ్రంథులే అవసరాలకు అనుగుణంగా పరిణామం చెంది విషాన్ని తయారు చేసే సామర్థ్యాన్ని పొందాయి.
ఈ విష గ్రంథుల్లోనే పాము విషాన్ని ఉత్పత్తి చేస్తుంది. ఇందుకోసం పాము బయట నుంచి విషపదార్థాలను సేకరించాల్సిన అవసరం లేదు. దాని శరీరంలోని జన్యువులు (Genes) వివిధ ప్రొటీన్లు, ఎంజైమ్లు తయారయ్యేలా సూచనలు ఇస్తాయి. వాటి ఆధారంగా విషంలోని వివిధ పదార్థాలు ఉత్పత్తి అవుతాయి.
పాము విషం అంటే ఒకే రకమైన రసాయనం కాదు. ఇది అనేక రకాల ప్రొటీన్లు, పెప్టైడ్లు, ఎంజైమ్లు, ఇతర జీవరసాయన పదార్థాలతో కూడిన సంక్లిష్టమైన మిశ్రమం. ఒక్కో పాము జాతిలో విషం కూర్పు ఒక్కోలా ఉంటుంది. ఒకే జాతికి చెందిన పాముల్లో కూడా వయసు, ఆహారం, నివాస ప్రాంతం వంటి అంశాలను బట్టి విషంలోని కొన్ని పదార్థాల నిష్పత్తులు మారవచ్చు.
విషంలోని పదార్థాలు మనిషి లేదా ఇతర జంతువుల శరీరంపై వివిధ రకాలుగా ప్రభావం చూపుతాయి. కొన్ని విషాలు రక్తం గడ్డకట్టే ప్రక్రియకు ఆటంకం కలిగిస్తాయి. మరికొన్ని రక్తనాళాలు, కణజాలాలపై ప్రభావం చూపుతాయి. ఇంకొన్ని నాడీ వ్యవస్థను దెబ్బతీసి కండరాల పనితీరును, శ్వాసక్రియను ప్రభావితం చేస్తాయి. అందుకే అన్ని పాముల విషం ఒకే విధంగా పనిచేయదు.
పాము విషాన్ని తయారు చేసిన వెంటనే బయటకు పంపించదు. దానిని తల భాగంలోని విష గ్రంథుల్లోనే నిల్వ ఉంచుకుంటుంది. ఈ గ్రంథుల నుంచి ప్రత్యేకమైన నాళాలు (Venom Ducts) కోరల వరకు అనుసంధానమై ఉంటాయి. పాము జాతిని బట్టి ఈ వ్యవస్థ నిర్మాణంలో కొంత తేడా ఉంటుంది.
పాము కాటు వేయడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు తల భాగంలోని కండరాలు సంకోచిస్తాయి. దీంతో విష గ్రంథులపై ఒత్తిడి ఏర్పడుతుంది. ఫలితంగా వాటిలో నిల్వ ఉన్న విషం నాళాల ద్వారా కోరల్లోకి చేరుతుంది. కొన్ని విషపూరిత పాముల్లో కోరలు బోలుగా ఉండటం వల్ల వాటి ద్వారా విషం నేరుగా ఎదుటి జీవి శరీరంలోకి వెళ్తుంది. మరికొన్ని పాముల్లో కోరలపై ఉండే ప్రత్యేకమైన గాడుల ద్వారా విషం ప్రవహిస్తుంది.
ఇలా పాము తన ఆహారమైన చిన్న జంతువులను కాటు వేసినప్పుడు విషాన్ని వాటి శరీరంలోకి పంపిస్తుంది. విషం ప్రభావంతో ఆహారం త్వరగా బలహీనపడటం లేదా కదలలేని స్థితికి చేరుకోవడం జరుగుతుంది. దీంతో పాముకు ఆహారాన్ని పట్టుకోవడం, మింగడం సులభమవుతుంది. అంటే విషం కేవలం ఆత్మరక్షణ కోసమే కాదు.. ఆహారాన్ని వేటాడటానికి కూడా ఉపయోగపడుతుంది.
ఇది చాలామందికి తెలియని ఆసక్తికరమైన విషయం. విషపూరితమైన పాములు గుడ్డు నుంచి బయటకు వచ్చినప్పటి నుంచే విషాన్ని ఉత్పత్తి చేసే గ్రంథులు, విషాన్ని పంపించే వ్యవస్థతో ఉంటాయి. అంటే విషం తయారు చేసుకోవడానికి అవి పెద్దవి అయ్యే వరకు వేచి ఉండాల్సిన అవసరం లేదు.
ఉదాహరణకు నాగుపాము పిల్లలు గుడ్డు నుంచి బయటకు వచ్చిన వెంటనే వాటికి పనిచేసే విష గ్రంథులు, కోరలు ఉంటాయి. అవసరమైతే చిన్న పాములు కూడా కాటు వేసి విషాన్ని శరీరంలోకి పంపించగలవు. పుట్టినప్పటి నుంచే వాటిలో వేటాడే, ఆత్మరక్షణ చేసుకునే సహజ సామర్థ్యాలు అభివృద్ధి చెంది ఉంటాయి.
అయితే చిన్న పాముల్లో విషం పరిమాణం పెద్ద పాములతో పోలిస్తే తప్పనిసరిగా తక్కువగా ఉంటుందని చెప్పలేం. ఇది పాము జాతి, వయసు, శరీర పరిమాణం, విష గ్రంథుల సామర్థ్యం వంటి అంశాలపై ఆధారపడి ఉంటుంది. కొన్ని జాతుల్లో చిన్న పాముల విష కూర్పు పెద్ద పాముల విషంతో పోలిస్తే భిన్నంగా కూడా ఉండవచ్చు. అందువల్ల చిన్న పాము కాటు ప్రమాదకరం కాదని భావించడం చాలా పెద్ద పొరపాటు.
విషపూరితమైన పాములు ప్రతి కాటులోనూ విషాన్ని విడుదల చేయవు. కొన్ని సందర్భాల్లో అవి విషాన్ని విడుదల చేయకుండా కూడా కాటు వేస్తాయి. దీన్నే 'డ్రై బైట్' (Dry Bite) అంటారు. అంటే పాము కాటు వేసినప్పటికీ బాధితుడి శరీరంలోకి విషం చేరదు లేదా వైద్యపరంగా ప్రభావం చూపేంత విషం చేరకపోవచ్చు.
పాము ఇలా ఎందుకు చేస్తుందంటే.. విషం తయారు చేయడానికి దాని శరీరం శక్తి, సమయం వినియోగించుకోవాల్సి ఉంటుంది. అందుకే ప్రతి సందర్భంలోనూ విషాన్ని ఖర్చు చేయకుండా, అవసరాన్ని బట్టి ఎంత విషాన్ని విడుదల చేయాలనేది పాము నియంత్రించగలదు. కొన్నిసార్లు ఆత్మరక్షణ కోసం హెచ్చరికగా కాటు వేయవచ్చు. మరికొన్ని సందర్భాల్లో వేట సమయంలో ఎక్కువ మొత్తంలో విషాన్ని విడుదల చేయవచ్చు.
పాము ఒకసారి కాటు వేసి విషాన్ని విడుదల చేసినంత మాత్రాన దాని విష గ్రంథులు శాశ్వతంగా ఖాళీ అయిపోవు. గ్రంథుల్లోని ప్రత్యేక కణాలు మళ్లీ విషంలోని ప్రొటీన్లు, ఇతర పదార్థాలను తయారు చేస్తాయి. ఇలా కోల్పోయిన విషాన్ని తిరిగి భర్తీ చేసుకునే సామర్థ్యం పాములకు ఉంటుంది.
అయితే విషం ఎంత త్వరగా తిరిగి తయారవుతుందనేది పాము జాతి, విడుదల చేసిన విషం పరిమాణం, ఆహారం, శారీరక స్థితి వంటి అంశాలపై ఆధారపడి ఉంటుంది. అందుకే విషాన్ని పూర్తిగా తిరిగి సమకూర్చుకోవడానికి అన్ని పాములకు ఒకే సమయం పట్టదు.
పాములు విషాన్ని ప్రధానంగా రెండు అవసరాల కోసం ఉపయోగిస్తాయి. మొదటిది ఆహారాన్ని వేటాడటం. రెండోది ఆత్మరక్షణ. విషం ద్వారా ఎలుకలు, కప్పలు, బల్లులు వంటి జీవులను బలహీనపరిచి సులభంగా ఆహారంగా మార్చుకుంటాయి. అలాగే తమకు ప్రమాదం ఎదురైనప్పుడు శత్రువుల నుంచి రక్షణ పొందేందుకు కూడా విషాన్ని ఉపయోగిస్తాయి.
అయితే అన్ని పాములూ విషపూరితమైనవి కావు. కొన్ని పాములు విషం లేకుండానే తమ ఆహారాన్ని పట్టుకుని చుట్టుకుని బిగించడం ద్వారా చంపుతాయి. మరికొన్ని పాములు నేరుగా ఆహారాన్ని మింగేస్తాయి. పాముల జాతిని బట్టి వాటి వేట పద్ధతులు మారుతూ ఉంటాయి.
పాము విషం అనేది ప్రకృతి సృష్టించిన అద్భుతమైన జీవరసాయన వ్యవస్థ. శరీరంలోని ప్రత్యేక గ్రంథుల్లో విషాన్ని తయారు చేసుకోవడం, దాన్ని నిల్వ ఉంచుకోవడం, అవసరమైనప్పుడు కోరల ద్వారా బయటకు పంపించడం.. ఇలా ప్రతి దశలోనూ పాములకు ప్రత్యేకమైన జీవ వ్యవస్థ ఉంటుంది. మరీ ముఖ్యంగా విషపూరితమైన పాములు పుట్టినప్పటి నుంచే ఈ సామర్థ్యాన్ని కలిగి ఉండటం ఆశ్చర్యకరం. అందుకే చిన్న పాము అయినా పెద్ద పాము అయినా దూరంగా ఉండటమే సురక్షితం. పాము కాటు వేస్తే ఎలాంటి ఆలస్యం చేయకుండా ఆసుపత్రికి వెళ్లాలి. విషాన్ని పీల్చడం, గాయాన్ని కోయడం, బిగుతుగా తాడు కట్టడం వంటి అపోహలతో కూడిన చర్యలు చేయకూడదు.