5 రోజులు ఊరి నుంచి వెలివేస్తారు..
గిరిజన ప్రాంతాల్లో మూఢనమ్మకాలు ఇంకా మహిళలను తీవ్ర ఇబ్బందులకు గురిచేస్తున్నాయి. మహారాష్ట్ర, ఛత్తీస్గఢ్ సరిహద్దుల్లోని గడ్చిరోలి వంటి అటవీ ప్రాంతాల్లో నివసించే మాదియా గొండు తెగల్లో అలాగే నేపాల్ సరిహద్దు పల్లెల్లో ‘గావ్కోర్’ లేదా ‘ఛౌపడీ’ పేరిట ఒక అమానవీయ ఆచారం కొనసాగుతోంది. స్త్రీలకు నెలసరి రావడం అనేది సహజమైన శారీరక ప్రక్రియ అయినప్పటికీ, ఆ రోజుల్లో వారిని అపవిత్రులుగా పరిగణిస్తారు. రుతుక్రమం మొదలైన వెంటనే మహిళలను ఊరి నుంచి బలవంతంగా బయటకు పంపిస్తారు. గ్రామానికి దూరంగా అడవి సరిహద్దుల్లో ఉండే శిథిలావస్థకు చేరిన పాకలు, గుడిసెల్లో వారు ఐదు రోజుల పాటు ఒంటరిగా గడపాల్సి ఉంటుంది.
భోజనం కూడా పెట్టకుండా హింసిస్తున్నారు..
అడవుల్లోని ఆ బహిష్కరణ కుటీరాలలో ఎలాంటి కనీస వసతులు ఉండవు. తలుపులు సరిగ్గా ఉండవు, లైట్లు ఉండవు, కనీసం టాయిలెట్స్ కూడా ఉండవు. వర్షం కురిసినా, విపరీతమైన చలి వేసినా, ఎండ ఉన్నా మహిళలు ఆ చీకటి గదుల్లోనే బిక్కుబిక్కుమంటూ బతకాలి. గ్రామం నుంచి వారికి ఆహారం, మంచినీరు పంపించకపోవడం మరీ దారుణం. ఒకవేళ కుటుంబ సభ్యులు ఏదైనా ఆహారం తెచ్చినా, అపవిత్రం అవుతామనే భయంతో దూరంగా నేల మీద పడేసి వెళ్తారు తప్ప తాకరు. తాగేందుకు నీరు కావాలన్నా ఆ మహిళలు నడవలేని స్థితిలో కూడా మైళ్ళ దూరం నడిచి అడవిలోని వాగులు, చెలమల వద్దకు వెళ్ళాల్సి వస్తుంది.