సాధారణంగా ఒంటరిగా ఉన్న మగాళ్లు రెండో పెళ్లి చేసుకోవడం చూశాం. `మా నాన్నకు పెళ్లి` అనే సినిమా కూడా వచ్చింది. మగాళ్లు ఏజ్తో సంబంధం లేకుండా రెండో పెళ్లి చేసుకోవడం మన సమాజంలో కామన్గానే మారింది. అయితే భర్తలు చనిపోయిన మహిళలు రెండో పెళ్లి అనే యాంగిల్ని మనం చూడలేదు. పిల్లలు పెద్దగా అయిన మహిళలు ఒంటరిగానే ఉంటారు, కానీ ఇందులో నలభై ఏళ్లు దాటిన తర్వాత ఒక ఒంటరి మహిళ మళ్లీ పెళ్లికి సిద్ధమవడం, ఈ క్రమంలో ఇంట్లో పిల్లల నుంచి, బయట సమాజం నుంచి, ఊర్లో నుంచి ఎలాంటి రియాక్షన్స్ వచ్చాయి? అందుకోసం ఆమె ఎంతటి స్ట్రగుల్స్ ఫేస్ చేయాల్సి వచ్చిందనేదే ఈ మూవీ. మగాడిని రెండో పెళ్లికి అంగీకరించే ఈ సమాజం, అదే ఆడది రెండో పెళ్లి చేసుకుంటే అంగీకరించరు? పెళ్లైన ఏడాదికే భర్త చనిపోతే జీవితాంతం ఆమె ఒంటరిగానే ఉండాలా? లైఫ్ లాంగ్ విధవరాలిగానే ఉండిపోవాలా? ఇది మారాలి? ఆ మార్పు ఈ సినిమాలోని ప్రధాన పాత్ర ద్వారా రావాలనే మంచి సందేశంతో ఈ సినిమాని రూపొందించారు విజయ్ ఆంటోని. దీనికి ఆయనే నిర్మాత కావడం విశేషం. రియల్ లైఫ్ ఇన్సిడెంట్స్ ఆధారంగా దీన్ని రూపొందించారు.
అయితే సినిమాగా ఇది ప్రారంభంలో ఇద్దరు పిల్లల్ని చూసుకోవడం, ఈ క్రమంలో ఒంటరిగా ఉన్న అమ్మ పడే బాధలు, ఫేస్ చేసే ఇబ్బందులను ప్రధానంగా చేసుకొని చూపించారు. పిల్లల కోసం కష్టపడటం, ఈ క్రమంలో అవమానాలు ఫేస్ చేయడం, ఒంటరిగా ఉండటంతో ప్రతి మగాడు ఆమెని అనుభవించాలనుకోవడం వంటివి హృదయాన్ని కదిలిస్తాయి. ఆ తర్వాత తనకు పెళ్లి చేసుకోవాలనే కోరిక కలగడం, పిల్లలు వ్యతిరేకించడం వంటి సన్నివేశాలతో రన్ అవుతుంది. డ్రామా ప్రధానంగా వెళ్తుంది. అదే సమయంలో కొంత డ్రైగా ఉంటుంది. స్లోగా అనిపిస్తుంది. సెకండాఫ్ తర్వాత కథ పుంజుకుంటుంది. విజయ్ ఆంటోనీ ఎంట్రీతో సినిమా రసవత్తరంగా మారుతుంది. లవ్ ట్రాక్, కామెడీ, ఎమోషన్స్ మేళవింపుగా వెళ్తుంది. చివరి అరగంట మరింత రక్తికట్టించేలా ఉంటుంది. ఉత్కంఠభరితంగా సాగుతుంది. ఎమోషనల్గా, అదిరిపోయే ట్విస్ట్ తో ముగుస్తుంది. ఎంచుకున్న పాయింట్ బాగుంది.
అయితే ప్రారంభంలో దాన్ని అంతే కన్విన్సింగ్గా తీయలేకపోయారు. రెండో పెళ్లికి సంబంధించిన బలమైన సీన్లు చూపించలేదు. ఎమోషన్ మిస్ అయ్యింది. అయితే మనిషికి, తిండి, నిద్రతోపాటు తోడు(శరీరక అవసరం) కూడా ముఖ్యమనే విషయాన్ని చెప్పిన తీరు బాగుంది. సినిమా చాలా వరకు డ్రైగా వెళ్తుంది. సంఘర్షణ పాళ్లు తగ్గాయి. అదే సమయంలో ఎమోషనల్ సీన్లలో డోస్ తగ్గింది. కారణాలను మరింత బలంగా చూపించాల్సింది. కమర్షియల్ ఎలిమెంట్లు మిస్ అయ్యాయి. కాకపోతే భర్తలు చనిపోయిన మహిళలకు మళ్లీ లైఫ్ ఉందని, వాళ్లు జీవితాంతం ఒంటరిగా ఉండాల్సిన అవసరం లేదని చెప్పే సందేశం బాగుంది. ఇలాంటి పాయింట్తో సినిమా తీసిన విజయ్ ఆంటోనిని అభినందించాలి.
