
ఓ దట్టమైన అడవిలో ఓ నల్లతాచు పాము ఉండేది. అది చాలా శక్తివంతమైనది. దాని పేరు చెబితేనే అడవిలోని చాలా జంతువులు భయపడేవి. తన బలంపై ఆ పాముకు కూడా చాలా నమ్మకం ఉండేది. ఒకరోజు ఆ పాము అడవిలో వెళ్తుండగా.. ఓ చెట్టుపై కూర్చున్న తొండ దాని కంటపడింది. పామును చూసిన తొండ భయపడకుండా వెక్కిరించడం మొదలుపెట్టింది. చిన్నదైన తనను చూసి పాము ఏమీ చేయలేదనే ధైర్యంతో.. మాటలతో పామును రెచ్చగొట్టింది. తనకంటే ఎంతో చిన్నదైన తొండ తనను వెక్కిరించడం పాముకు అస్సలు నచ్చలేదు. దాంతో పాముకు కోపం వచ్చింది. “నన్నే వెక్కిరిస్తావా?” అంటూ తొండను కాటేయడానికి చెట్టు వైపు దూసుకెళ్లింది.
పాము ఎంత ప్రయత్నించినా తొండ మాత్రం దానికి చిక్కలేదు. వెంటనే చెట్టు పైకి ఎక్కి సురక్షితమైన కొమ్మపై కూర్చుంది. అక్కడి నుంచి మళ్లీ పామును చూసి వెక్కిరించింది. అంతే.. పాముకు మరింత కోపం వచ్చింది. ఎలాగైనా ఆ తొండను కిందకు దించి చంపాలని నిర్ణయించుకుంది. చెట్టు చుట్టూ తిరుగుతూ బుసలు కొట్టడం మొదలుపెట్టింది. తొండ కిందకు వస్తుందేమోనని గంటల తరబడి అక్కడే ఎదురుచూసింది. కానీ తొండ మాత్రం చెట్టు మీదే కూర్చుంది. పాము మాత్రం తన కోపాన్ని తగ్గించుకోలేకపోయింది. ఒక చిన్న జీవి తనను వెక్కిరించిందనే విషయాన్ని తన గౌరవానికి సంబంధించిన సమస్యగా భావించింది. తొండను పట్టుకోవాలనే కసిలో పాము తన శక్తినంతా ఖర్చు చేసింది. గంటలు గడిచేకొద్దీ దాని శరీరంలోని శక్తి తగ్గిపోయింది. చివరకు విషం, శక్తి రెండూ తగ్గి.. అలసిపోయి చెట్టు కింద పడిపోయింది.
పాము అలా కదలలేని స్థితిలో ఉన్న సమయంలో అటుగా ఓ ముసలి ముంగిస వచ్చింది. పాము బలహీనంగా ఉండటాన్ని గమనించిన ముంగిస దానిపై దాడి చేసింది. ఒకప్పుడు అడవిలో అందరినీ భయపెట్టిన ఆ నల్లతాచు.. ఇప్పుడు తన ప్రాణాలను కూడా కాపాడుకోలేని పరిస్థితికి చేరుకుంది. తొండను చంపాలనే కోపంలో తన శక్తిని మొత్తం వృథా చేసుకోవడం వల్లే ఈ పరిస్థితి వచ్చింది. చివరి క్షణాల్లో పాము తన తప్పును గుర్తించింది. కన్నీళ్లతో బాధపడుతూ.. “ఆ చిన్న తొండ నన్ను వెక్కిరించింది. దాన్ని చూసి చూడనట్లు వదిలేసి ఉంటే.. నేను ఎప్పుడో ఇక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయేవాడిని. నా ప్రాణాలు మిగిలేవి. కానీ దాని మాటలకు కోపం తెచ్చుకుని గంటల తరబడి దాని వెంట పడ్డాను. చివరకు నా శక్తినంతా నేనే వృథా చేసుకున్నాను” అని బాధపడింది.
ఈ కథలోని పాము చేసిన తప్పు మన జీవితాల్లో మనం కూడా చేస్తుంటాం. మనల్ని ఎవరో విమర్శిస్తారు. ఎవరో తక్కువ చేసి మాట్లాడతారు. ఇంకొందరు కావాలనే మనల్ని రెచ్చగొడతారు. అప్పుడు మనం వెంటనే స్పందిస్తాం. వాళ్లతో వాదిస్తాం. కోపం తెచ్చుకుంటాం. కొన్నిసార్లు రోజులు, వారాల పాటు అదే విషయాన్ని మనసులో పెట్టుకుని బాధపడుతుంటాం. కానీ ఒక్కసారి ఆలోచించాలి.. మన గమ్యం ఏంటి? మనం సాధించాలనుకున్నది ఏంటి? దాని కోసం మన దగ్గర ఉన్న సమయం, శక్తి ఎంత? మన గమ్యం వైపు వెళ్లాల్సిన శక్తిని.. మనల్ని ఇబ్బంది పెట్టే ప్రతి ఒక్కరితో గొడవపడటానికి ఉపయోగిస్తే చివరకు మనకే నష్టం. ప్రతి మాటకు సమాధానం ఇవ్వాల్సిన అవసరం లేదు. ప్రతి విమర్శకు స్పందించాల్సిన అవసరం లేదు. ప్రతి ఒక్కరినీ మనం మార్చలేం. కానీ ఎవరి మాటలకు ఎంత ప్రాధాన్యం ఇవ్వాలో మాత్రం మనం నిర్ణయించుకోవచ్చు.
జీవితంలో ముందుకు వెళ్లాలంటే కొన్ని విషయాలను పట్టించుకోకుండా వదిలేయడం కూడా నేర్చుకోవాలి. ఎవరో ఏదో అన్నారని మనసు పాడు చేసుకోవడం కంటే.. “వాళ్లు మాట్లాడటం వాళ్ల పని.. నా గమ్యం చేరుకోవడం నా పని” అని అనుకోవాలి. చిన్న చిన్న విషయాల కోసం మన ప్రశాంతతను కోల్పోతే.. పెద్ద లక్ష్యాల కోసం అవసరమైన శక్తి మన దగ్గర మిగలదు. మనల్ని రెచ్చగొట్టేవాళ్లకు స్పందించకుండా ముందుకు సాగడం బలహీనత కాదు.. అది మన లక్ష్యంపై ఉన్న స్పష్టతకు గుర్తు.