నమ్మకు నమ్మకు ఈ రేయిని.. కమ్ముకు వచ్చిన ఈ మాయని
ఈ చీకటిని, ఈ మోహాన్ని, ఈ అబద్ధపు ఆకర్షణలను నమ్మవద్దు.
మన జీవితంలో డబ్బు, అధికారం, వ్యసనాలు లాంటివి చల్లని రాత్రి లాగా మొదట్లో హాయిగా అనిపిస్తాయి. ఇవన్నీ మొదట సుఖంగా అనిపించినా చివరికి నాశనానికే దారితీస్తాయి.
కన్నులు మూసి మత్తులోన మెత్తగా తోసి
ఇక్కడ "మత్తు" అంటే కేవలం ఆల్కహాల్ కాదు.
ఏదైనా ఒక దానిపై విచక్షణ కోల్పోయే స్థితి. వ్యసనం, డబ్బు, కోపం లాంటి విషయాల మత్తులో విచక్షణ కోల్పోతే ఆ తర్వాత జరిగేది వినాశనమే.
కలలే వలగా విసిరే చీకట్లను
ఇది అద్భుతమైన ఉపమానం. చేపను పట్టుకోవడానికి గాలం వేస్తారు.
అలాగే... చీకటి లాంటి మాయ మనిషిని పట్టుకోవడానికి కలలను వలగా వేస్తుంది.
అంటే...ఇంకొంచెం డబ్బు, ఇంకొంచెం ఆల్కహాల్ అంటూ చివరికి వాటికే బానిసని చేస్తుంది.
వెన్నెలలోని మసకలలోనే మసులును లోకం అనుకోకు
చంద్రుని వెలుతురు పూర్తిగా స్పష్టంగా ఉండదు.అందులో అన్నీ ఒకేలా కనిపిస్తాయి. అదేవిధంగా...అజ్ఞానంలో ఉన్నప్పుడు...మంచి-చెడు రెండూ ఒకటే అనిపిస్తాయి. అదే జీవితం అనుకుంటే మునిగిపోయినట్లే.
రవికిరణం కనపడితే తెలియును తేడాలన్నీ
సూర్యుడు ఉదయిస్తే...ప్రతిదీ స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. అన్నీ తేడాలు బయటపడతాయి. అలాగే...మనిషిలో జ్ఞానం అనే వెలుగు వెలిగినప్పుడు నిజం, అబద్దం.. ధర్మం, అధర్మం అన్నీ స్పష్టంగా బయటపడతాయి.
ఆకాశం తాకే ఏ మేడకైనా ఆధారం లేదా ఈ నేలలో
ఎంత పెద్ద భవనం అయినా...పునాది మాత్రం నేలపైనే ఉంటుంది. మనిషి ఎంత గొప్పవాడైనా...తన మూలాలను మర్చిపోకూడదు.
పుడమిని చూడని కన్ను నడపదు ముందుకు నిన్ను
నడుస్తున్నప్పుడు నేల చూడకపోతే పడిపోతాం.
అలాగే...జీవితంలో వాస్తవాలను చూడకుండా...కేవలం కలల్లో జీవిస్తే...ముందుకు వెళ్లలేం.
నిరసన చూపకు నువ్వు ఏనాటికీ
ప్రపంచాన్ని, మనుషులను, జీవితాన్ని ద్వేషించవద్దు.
సమస్యలు వచ్చినా...వాటిని మార్చడానికి ప్రయత్నించాలి. దూరంగా పారిపోవద్దు.
పక్కవారి గుండెలనిండా చిక్కనైన వేదన నిండ... ఏ హాయి రాదోయి నీ వైపు
ఇది మొత్తం పాటలో అత్యంత గొప్ప సందేశం.
నీ ఆనందం...ఇతరుల కన్నీళ్ల మీద నిలబడితే అది ఆనందమే కాదు. ఒక రోజున నువ్వు అనుకునే హాయి సంతోషం అన్నీ నీకు దూరం అవుతాయి.
మరువకు అది
ఎప్పుడూ గుర్తుంచుకో.
శీతాకాలంలో ఏ కోయిలైనా రాగం తీసేనా ఏకాకిలా
కోయిల వసంతంలో పాడుతుంది. చలికాలంలో కాదు. అంటే... ప్రతి పనికీ ఒక సమయం ఉంటుంది. సమయం రాకముందే ఫలితం కోరుకోవద్దు.
మురిసే పువ్వులు లేక... విరిసే నవ్వులు లేక... ఎవ్వరికీ చెందని గానం సాగించునా
పూలు లేవు, నవ్వులు లేవు, ఆనందం లేదు...అలాంటి చోట సంగీతం కూడా పుట్టదు.
కళకు అర్థం...మనుషుల ఆనందంలోనే ఉంటుంది.
పదుగురి సౌఖ్యం పండే దినమే పండుగ కాదా
ఈ ఒక్క లైన్ రుద్రవీణ సినిమా మొత్తం సందేశాన్ని చెబుతుంది.
మనం ఒక్కరే సంతోషంగా ఉంటే...అది పండుగ కాదు. మన చుట్టూ ఉన్నవాళ్లు...
సమాజం, గ్రామం, దేశం, అందరూ సుఖంగా ఉన్న రోజే అసలైన పండుగ.
ఆనాడు వాసంత గీతాలు పలుకును కద
ప్రతి ఇంట్లో సంతోషం ఉంటే...ప్రతి హృదయంలో ప్రేమ ఉంటే...అప్పుడే నిజమైన వసంతం వస్తుంది.
